Denkmodellen

Complexe systemen bestaan uit zelfstandige functie-eenheden die ten opzichte van elkaar horizontaal en verticaal geordend kunnen zijn. Horizontaal betekent samenhang in één organisatielaag, naast elkaar en gelijkwaardig. Verticale ordening duidt op hiërarchie en innesteling.

Een denkmodel geeft schematisch een bepaalde ordening weer zodat je in de gaten kunt houden of je alle samenhangen in je denken betrekt. Je weet dan in ieder geval dat je niets over het hoofd ziet. Vervolgens kun je ook bekijken welke functie-eenheden hoe en wanneer wel of niet samen (= op het zelfde moment) functioneel zijn. Daarna kun je eventueel proberen verbanden te vinden. Maar correlaties en causale verbanden vinden is ver voorbij het doel van een denkmodel. De denkmodellen die we veel gebruiken richten zich stuk voor stuk op kunnen en willen samenwerken.

Een goede samenwerking is in de eerste plaats gestoeld op 1) zelf precies weten wat je functie behelst; 2) er voor zorgen dat de anderen precies weten wat je wel en niet moet doen en 3) van elkaar weten dat je goed op de hoogte bent. Door dat laatse voelt elkeen zich gerechtigd om voor je taak op te komen en de uitvoering van je op te eisen.

wordt vervolgd

Leave a Comment